Een stukje geluk…

 In Algemeen

Daar zit je dan, bij de eerste zwemles van je oudste. Eerste kwartiertje mag je kijken en dan weg, aan de koffie en hup, weer aan het werk. Voor mijn eerste artikel in Kaat.

Drie ringenHet blijft een puzzel. Hoe mijn eigen bedrijfje in te passen in de andere organisatie die ze ook wel gezin en huishouden noemen. De oudste gaat nu naar school dus daar hoef ik me normaal gesproken tot 15:00 uur geen zorgen over te maken. De jongste is een iets grotere uitdaging om daar omheen te werken.
Tijdens zijn slaapjes ben ik aan het werk voor mijn eigen bedrijf, als hij wakker is komt mijn andere ‘hobby’ om de hoek kijken. En als ze ’s avonds schoon en met hopelijk een volle maag (want alles is natuurlijk ‘gatver’ wat ik kook) weer naar bed gaan gaat het eigen bedrijf weer verder. Ook al werk ik op papier geen 40 uur per week voor mijn eigen bedrijf, de twee bij elkaar opgeteld toch zeker veel meer dan dat!

Sinds kort werk ik ook als zzp-er voor een opdrachtgever buiten mijn eigen deur. Zomaar een dag ‘zonder’ kinderen. Een keer een kop koffie zonder soepstengel in mijn haar, wat een heerlijkheid.
Even geen poepbroeken, boterhammen in stukjes, flesjes, snotneuzen….maar wel met een klein beetje gebroken hart de jongste achterlaten op het kinderdagverblijf. Dikke tranen en een rood hoofdje, loop dan maar eens hard weg. Ik doe het omdat ik door mijn eigen werk een veel leukere vrouw en moeder ben.

GeborduurdHet was geen heel gemakkelijke keuze om voor mezelf te beginnen. Had in principe een prima betaalde baan maar ik ging iedere dag balend in mijn leasebakkie naar mijn werk en dacht elke vrijdag weer: ‘maandag moet ik weer….’ Dit was niet het leven wat ik voor ogen had!

Wat dan? Studie, andere baan, niet werken? Het werd een eigen bedrijfje als goudsmid! Lekker naïef aan begonnen en een paar keer goed op mijn bek gegaan met zeker niet het salaris wat ik eerst had maar wel een stuk gelukkiger!

columnbutton

Recent Posts